Çöndərdi öz rüxsarini

Gördi dörd ay dan sora konlüm gözəl dildarini

Duşdi qəlbə ki gəlib dərman edə bimarini

Üşdi canim suye canan bi dəlil o bi derəng

Ta ayan etsin ona bu muddətin əsrarini

Səslədi külle vucudum dilbəri ta soyləsin

Bu neçə ayda ona xatir yazan əşarini

Baxmadi ta ki görə kimdi ğururun sindirir

əzdi şoqo zoqumi çondərdi öz ruxsarini

geşdi biqanə yanimnan eylə bir ki mən yoxam

basdi axirda mənim qəlbimə nifrət xarini

eybi yox ki saymadi məcnuni öz leylasi da

yandirar bir gun mənim ahim onun gulzarini

Şair : Vəhid Şokrzadə

چوندردی اُؤز روخسارینی

گؤردی دُورد آی دان سُورا کُونلوم گوزل دیلدارینی

دوشدی قلبه کــــــــی گلیب درمان اِئده بیمارینی

اوشدی جانیم سوی جانان بی دلیل و بی درنگ

تـــــــــا عیان اِئتسین اُونـــــا بو موددتین اسرارینی

سَسله دی کولِّّ وجودوم دیلبری تـا سویله سین

بـــــــــــــو نئچه آی دا اُونــا خاطیر یازان اشعارینی

باخمادی تــا کی گُوره کیمدی غرورون سیندیریر

عَزدی شوق و ذوقومی ، چُوندردی اُؤز روخسارینی

گئشدی بیگانه یانیمنان اِیله بیر کـــی من یُوخام

باسدی آخیـــــــــــــردا منیم قلبیمه نیفرت خارینی

عیبی یُوخ کی سایمادی مجنونی اُوز لیلاسی دا

یاندیرار بــــــــــــیر گون منیم آهیم اُونون گولزارینی

شاعیر : وحید شکرزاده

رویش را برگرداند

بـــــــــــعد از چهار ماه دلم دلدار زیبای خود را دید

بـــــــه قلبم افتاد که آمده بیمار خود را درمان کند

جانم بی دلیل و بی معطی سوی جانان پر کشید

تـــــــا اسرار این چند مددت را برای او آشکار کند

کــــــــــــــــــل وجودم دلبر را صدا زد تا به او بگوید

اشعاری را که درین چند ماه برایش سروده است

نگاه نکرد تا ببیند چه کسی غرورش را می شکند

با برگرداندن رویش همه شوق و ذوقم را له کرد

از کنارم چــون بیگانه ها گذشت انگار وجود ندارم

در آخـــر خنجر نفرت خود را در قلب من فرو کرد

عیبی ندارد که لیلا مجنون را بـــــه حساب نیاورد

یک روز آه من گلزار او را بالاخره آتش خواهد زد

شاعر : وحید شکرزاده